Waarom ik virtuele assistent ben geworden

Home / Algemeen / Waarom ik virtuele assistent ben geworden

Al vanaf jongs af aan zat het erin, anderen willen helpen. Vroeger als tiener al zat ik vaak tot ‘s avonds laat of misschien wel ‘s nachts online omdat iemand te helpen. Dan vaak hulp op het psychische vlak. En ik werd er heel gelukkig van als ze later vertelde hoeveel ze er aan gehad hadden.

Toen ik ouder werd en echt ging werken ontwikkelde ik meer kennis: ik rolde als receptioniste een kantoor binnen en ben daarna binnen het bedrijf doorgegroeid naar online marketeer en ook daar merkte ik wanneer ik persoonlijk contact had met mensen en ze echt kon helpen met hun probleem ik er blij van werd.

Eerst fotograferen

Zo ben ik ook eigenlijk een beetje per ongeluk geland in het fotografie-verhaal. Bij ons op stal was namelijk een crossterrein waar Roxana regelmatig les gaf. We gingen vaker kijken en ik nam eens een keer de camera mee. En wat denk je, mensen werden (en worden trouwens!) blij van die foto’s! En daar werd ik vervolgens ook weer blij van! Maar dat hele fotograferen lukte eerst nog niet goed genoeg, dus workshop hier en daar, betere apparatuur. En zodoende rolde ik meer in het fotografie vak. Heel veel blije mensen met de foto’s die me op steeds meer plekken gingen vragen. Steeds meer trainingen en wedstrijden aan het fotograferen waardoor ik al snel een deel van mijn salaris als online marketeer goed kon maken.

Het begin als virtuele assistent

Omdat ik veel bij de trainingen van Roxana was kwam ik vaker met haar in gesprek. Al snel bleek dat haar website te wensen overliet. Eigenlijk was ik gestopt met websites maken voor anderen (want daar werd ik echt niet blij meer van, veel te veel stress, gedoe etc), maar voor haar maakte ik een uitzondering. Blijkbaar voelde ik aan mijn water dat dat nodig was voor in de toekomst. Want een paar jaar later opperde ze eens of ze niet meer dingen kon uitbesteden aan me. En zo was de allereerste opdracht als virtuele assistent geboren. En wat heerlijk om te horen dat iemand je zo waardeert wanneer je van alles voor ze regelt en uitvoert. 

En nu, doorpakken!

Ik wist eigenlijk tot oktober van dit jaar eigenlijk niet eens dat het een naam had, wat ik voor Roxana deed. En sterker nog dat het een ontzettend opkomend beroep is. Had jij er al eens van gehoord? Anyhow: in 2020 ga ik vol gas voor mezelf kiezen. Tijd om naast het fotograferen van wedstrijden en trainingen ook andere hippische ondernemers te gaan helpen met hun werkdruk te verlichten, tijd te besparen en stress te verminderen. Want als ik jullie help gelukkiger maken, dan help ik mezelf ook gelukkiger worden. En ik denk dat we gemaakt zijn om elkaar te helpen. Alleen ben je sneller, maar samen kom je verder!

Related Posts

Leave a Comment